Las Aventuras de Quinty

español

Semana 8

Por desgracia tuve que pasar mi octava semana de prácticas en casa: por el accidente de tren de la semana pasada no circulaba ningún tren. Por suerte en mi lugar de prácticas lo entendieron perfectamente y pude trabajar desde casa. Así que esta semana me he dedicado sobre todo a hacer traducciones para las redes sociales del Instituto Cervantes. Además, una de las otras becarias me pidió si podía traducir algo personal para ella, así que eso vino en realidad bastante bien. Me hizo ilusión que me lo pidiera, la verdad, porque significa que confía en mí para esas cosas.

También recibimos dos avisos esta semana: el 5 de diciembre habrá una cena de despedida en la que todos tenemos que llevar algo, para ir despidiéndonos de los becarias, porque todos se marchan antes de que termine diciembre. Y el 10 de diciembre grabaremos juntos un vídeo navideño para desear felices fiestas e informar de que estaremos cerrados durante las vacaciones de Navidad.

Y aunque aquí me lo paso muy bien: tengo muchas ganas de esas dos semanas de vacaciones. Dos semanas sin pensar en la NS, maravilloso. No puedo esperar.

Semana 9

Para ir directa al grano: esta semana fue la semana de mi evaluación intermedia. Si digo que estaba nerviosa, me quedo corta. A ver, una evaluación siempre impone, pero además sentía que tenía que demostrar que hacer las prácticas en los Países Bajos también “vale” y que está más o menos al mismo nivel que una práctica en España. Aunque, claro, nunca será exactamente lo mismo. Y sí, también suelo ser bastante pesimista conmigo misma. Lo sé: que no hace falta, que no debería, bla bla bla… Pero es que no puedo cambiarlo, y créeme que ya lo he intentado. La evaluación no era hasta el miércoles, así que primero tuve que hacer prácticas dos días más y tuve tiempo de sobra para ponerme aún más nerviosa.

Pero bueno, vamos con la semana en sí.

Hace poco diseñé una exposición sobre la escritora María Dueñas y ahora está (todavía después de publicar esto) en la biblioteca. Para promocionarla un poco más, hice un folleto en Canva. Cada vez me siento más pro en Canva, así que esa habilidad va a mi CV 😉. Sobre las 16:00 vino nada menos que el embajador de Bolivia para donar una colección de libros bolivianos. Fue una oportunidad única, así que me quedé un poco más tarde de lo normal.

Y entonces llegó el miércoles. El sudor me corría por la espalda, tenía que secarme las manos en la falda cada dos por tres, y hasta el pobre ratón del ordenador estaba sudando conmigo. Yo también había escrito algunos puntos sobre cómo creo que van mis prácticas, con como mayor punto de mejora, obviamente, hablar español. Lógico: para eso estoy haciendo estas prácticas y estoy solo por la mitad. Primero hice unas traducciones, para las redes sociales y también sobre la donación de ayer, y por supuesto envié todo a Laurine.

Por suerte la reunión fue simplemente en la biblioteca, aunque aun así sentía que estaba frente a un tribunal. No puedo decir otra cosa que que me llevé una sorpresa muy agradable. Siendo sincera: sé que no lo hago nada mal y que, al menos, siempre intento hacerlo lo mejor posible. Pero que te lo confirmen dos personas te sube muchísimo la autoestima. Y da gusto escuchar de tus tutoras que están contentas contigo: te da un empujón enorme.

Pero bueno, antes de que parezca que me estoy echando flores, seguimos con el resto de la semana.

Ese mismo día también hice una cheat sheet sobre cómo funciona el sistema para hacer socios de la biblioteca, pagar multas y añadir revistas a la colección. Obviamente tuvo que ser justo el día en que los sistemas se cayeron, así que aprendí también cómo prestar libros cuando el aparato no funciona.

El jueves traduje otra publicación para las redes.

Y casi sin darme cuenta, ya era casi fin de semana. El viernes traduje el boletín de diciembre. Porque sí, gente: ya casi es diciembre y antes de que nos demos cuenta estaremos en 2026.

El sábado por la mañana pensé: ay madre mía, mis estanterías están completamente llenas y tengo montones de libros por el suelo. Así que revisé todos mis libros y me deshice de más o menos la mitad. A veces sí que consigo motivarme 😊. Pude regalar muchos a otras personas y el resto los voy a donar a la Boekenkelder en Maastricht. Ahora vuelvo a tener espacio para comprar libros nuevos.

Nederlands

Week 8

Helaas moest ik mijn achtste stageweek thuis doorbrengen: door het treinongeluk van vorige week reden er geen treinen. Gelukkig begrepen ze dit op mijn stageplek en kon ik thuis werken. Deze week heb ik daarom weer voornamelijk vertalingen gemaakt voor de social media van het Instituto Cervantes. Ook vroeg een van de andere stagiaires of ik iets persoonlijks voor haar kon vertalen, dus dat kwam eigenlijk wel goed uit. Leuk dat ze dat aan mij vraagt trouwens, want dat betekent dat ze me daarin dan wel vertrouwt.

Ook kregen we twee mededelingen deze week: op 5 december wordt een afscheidsetentje georganiseerd waarbij we allemaal iets mee moeten nemen om zo alvast afscheid te nemen van alle stagiaires; want die gaan allemaal voor eind december al weg. En op 10 december gaan we gezamenlijk een kerstvideo opnemen om zo iedereen een fijne kerst te wensen en te informeren dat we gesloten zijn tijdens de kerstvakantie.

En ook al heb ik het hier zo leuk: ik kijk wel echt uit naar die twee weken vakantie. Even twee weken niet aan de NS denken, heerlijk.

Week 9

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: deze week was de week van mijn tussentijdse beoordeling. Als ik zeg dat ik nerveus was, dan is dat nog een understatement. Kijk, een beoordeling is sowieso al spannend, maar ik had nog extra het gevoel dat ik me moest bewijzen omdat ik mijn stage in Nederland loop en moet “bewijzen” dat dit ook gewoon kan en op ongeveer hetzelfde niveau is als een stage in Spanje. Al zal het natuurlijk nooit helemaal hetzelfde zijn. En ja, ik ben ook gewoon vaak pessimistisch over mezelf. Ik weet het: is niet nodig, moet ik niet doen blablabla. Maar dat kan ik gewoon niet aan mezelf veranderen en geloof me maar als ik zeg dat ik dat wel heb geprobeerd. Die beoordeling was pas op woensdag, dus moest ik eerst nog twee dagen gewoon stagelopen en had ik meer dan genoeg tijd om mezelf nerveus te maken.

Dus, de week zelf dan.

Onlangs had ik een expositie ontworpen over de schrijfster María Dueñas en deze staat (ook nu nog na deze post) nu in de bibliotheek. Om dit wat meer te promoten, heb ik op Canva een folder gemaakt. Ik voel me steeds meer een pro in Canva, dus die vaardigheid gaat zeker op mijn CV 😉. Rond 16.00 kwam de ambassadeur van Bolivia hoogstpersoonlijk langs om een collectie Boliviaanse boeken te doneren. Dat was een unieke kans en daarom ben ik ook wat langer gebleven dan normaal.

Tsja en dan woensdag. Het zweet stond me in mijn bilnaad, iedere keer moest ik mijn zweethanden aan mijn rok afvegen en het zweet druppelde gewoon langs mijn computermuis. Zelf had ik ook alvast wat puntjes opgeschreven van hoe ik mijn stage vond gaan en dan met als grootste verbeterpunt voor mezelf natuurlijk het Spaans spreken. Ook logisch natuurlijk: dat is het hele doel van deze stage en ik zit pas halverwege. Eerst heb ik nog wat vertalingen gemaakt, voor social media en ook over de donatie van gisteren en uiteraard weer naar Laurine doorgestuurd.

Gelukkig was ons gesprek gewoon in de bibliotheek, al voelde het alsnog alsof ik voor een tribunaal moest verschijnen. Ik kan het niet anders zeggen dan dat ik echt heel aangenaam verrast was. Eerlijk is eerlijk: ik heb zelf ook wel door dat ik het hier best goed doe en in ieder geval altijd mijn best probeer te doen, maar als twee mensen dat dan bevestigen dan is dat natuurlijk heel goed voor je zelfvertrouwen. En het is gewoon ook fijn als je van je begeleiders te horen krijgt dat ze blij met je zijn en het geeft ook een echte boost.

Maar voordat het klinkt alsof ik mezelf ga ophemelen gaan we snel verder met de rest van de week.

Ik heb op dezelfde dag ook een cheat sheet gemaakt over hoe het programma werkt om mensen lid te maken van de bibliotheek, boetes te betalen en tijdschriften toe te voegen aan de collectie. Uiteraard was dit ook weer de dag dat de systemen uit de lucht waren en kon ik ook meteen leren hoe je boeken kan uitlenen als het apparaat niet werkt.

Donderdag heb ik weer een post vertaald voor op de socials.

En toen was het alweer bijna weekend. Vrijdag heb ik nog de nieuwsbrief voor december vertaald. Want ja mensen, het is alweer bijna december en voordat je het weet zitten we al in 2026.

Op zaterdagochtend dacht ik: goh mijn boekenkasten zitten echt helemaal vol en er liggen gewoon stapels boeken op mijn vloer. Dus heb ik al mijn boeken uitgezocht en ongeveer de helft weggedaan. Soms krijg ik het toch voor elkaar om motivatie te vinden 😊Ik heb veel boeken weg kunnen geven aan andere mensen en de rest doneer ik aan de Boekenkelder in Maastricht. Nu heb ik weer genoeg plek om nieuwe boeken te kopen.